De Spaanse regering heeft voorstellen gedaan om de woningcrisis aan te pakken, met aanzienlijke fiscale gevolgen voor buitenlandse kopers van buiten de EU. De belangrijkste voorstellen zijn een belasting tot 100% op hun vastgoedaankopen of zelfs een volledig aankoopverbod. Deze initiatieven moeten woonruimte voor inwoners voorrang geven en speculatieve beleggingen ontmoedigen. Vergelijkbare maatregelen bestaan in Canada en Denemarken.
Op dit moment variëren de overdrachtsbelasting en het zegelrecht in Catalonië van 10% (aankoop tot € 600.000) tot 13% boven € 1.500.000.
Voor beleggers geldt een tarief van 20% bij woningaankopen door grote eigenaren en bij de aankoop van hele gebouwen. Als grote eigenaar gelden personen of entiteiten met vijf of meer woningen in gebieden met woningnood, tien of meer woningen in het algemeen, of objecten met een gezamenlijke oppervlakte van meer dan 1.500 m². Inschrijving in het Register van grote woningeigenaren is verplicht; wie dat nalaat, riskeert sancties.
Daarnaast wil de regering de belasting op kortetermijnverhuur (zoals via Airbnb) hervormen, zodat deze als bedrijfsactiviteit wordt behandeld en net als hotels wordt belast, en fiscale voordelen bieden aan eigenaren die verhuren tegen of onder de officiële referentieprijzen.
De voorgestelde verhoging van de ITPAJD voor buitenlandse kopers van buiten de EU wordt nog besproken, maar is niet ingevoerd. De huidige tarieven blijven ongewijzigd.
De visie van het kantoor: buitenlandse kopers van een tweede woning richten zich doorgaans op luxe objecten aan de kust, die niet concurreren met de markt voor hoofdverblijven. De werkelijke betaalbaarheidscrisis speelt zich af in de grote steden.